Pers

HAPPY (gedichten, Querido, 2017)

 

Trouw, 2 december 2017, Janita Monna:

Maar ook de alfahulp heeft weinig tijd. Tenminste, zo lees ik deze regels: “In de eerste keuken van die dag schuur ik het gele vet / van de tegels, wat geheid het hele zomerrantsoen van twee / uur kost.” Het zijn wrange regels, die de sfeer van kamers waarin eenzaam geleefd wordt akelig voelbaar maken: “Ik trek de gordijnen dicht als een lijkzak.”

Maar ‘Happy’ is geen aanklacht tegen eenzaamheid, eerder wordt die aanvaard, als een natuurlijke staat van de mens: ‘Ik ben alleen wanneer ik moet leven’. En adviezen hoe gelukkig te worden, biedt Janssen evenmin. Of toch? En schuilt het geluk in de taal? ‘Stil even, als onze taal happy is, dan ook onze daden/ of is het juist andersom?’

De dichter poogt in haar vierde bundel – de vorige werd genomineerd voor de VSB Poëzieprijs – iets te ontrafelen van het schrijven. “De wereld maak ik gelijk met de taal, wat/ verwacht je wat anders van mij?”

Janssens poëzie is eigenzinnig. Recht voor zijn raap, monter, droef, grotesk, grillig, contemplatief. En in die tonen klinkt van alles mee, van liedjes tot literatuur, van taalfilosofie tot beeldende kunst. Dat laatste onder meer in een lang, naar proza neigend gedicht met de naar de Edda verwijzende titel ‘Ginnungagap’.

**********

De Morgen, 15 november 2017, Ellen Deckwitz:

In de hedendaagse wildgroei aan online versjes en verdriet-in-eigen-beheer was ik zonder haar uitgever waarschijnlijk nooit op het mooie werk van de Nederlandse dichteres Sasja Janssen (1968) gestuit. Haar gedichten zijn een achtbaan vol talige loopings en gedachten op topsnelheid. In haar vierde bundel Happy, die deze week verschijnt, vergelijkt ze een geamputeerde borst met een kleine rog (gestoord! Ook geniaal!) en eet iemand zijn enige lauwerkrans op (geweldig!). Je wilt de lezer toch niet de kans ontnemen om regels te lezen als: “de dood is ook/ van hem, hoe verdiende ik dat te vergeten” of “waarom iets maken wat vervliegt, waarom iets maken/ wat je niet kunt inlijven, vasthouden of verplaatsen/ desnoods vernietigen”?

Het gaat bij het uitgeven van poëzie niet om materiële, maar om literaire winst. En dus om het lef van de uitgever. Of hij dapper genoeg is om dienstbaar te durven zijn aan een ándere lezer dan de gemiddelde bouquet- en bestsellerverslinder. Om het stillen van een honger waar lezer noch uitgever niet eerder aan durfden toe te geven. Laat hen een voorbeeld nemen aan Querido, die de lezer de fenomenale Sasja Janssen bundel na bundel durft voor te schotelen. Bon appetit.

 

IK TREK MIJN SPECIES AAN (gedichten, Querido, 2014)

 

 

Juryverslag VSB Poëzie Prijs 2015:

In deze uitdagend beklijvende bundel heeft Sasja Janssen ‘genoeg over ik gedicht’. In een fabelachtig echt spel tussen begin en einde en alles daartussenin, worden soorten van mensen geboren die vervolgens trachten te overleven. Misschien is seksualiteit het enige houvast, of in elk geval een benadering van identiteit. Zonder de soortnaam vrouw, is er geen beginnen aan. En dan nog: ‘Ik red het niet, dat gedoe over leven en dood’. De zinnen in ‘Ik trek mijn species aan’ prikkelen, pesten, doen lachen en nadenken in een perfect aan elkaar geregen korset van woorden.

Voor meer informatie zie: http://www.poetryinternationalweb.net/pi/site/poet/item/24948/6/Sasja-Janssen/nl

 

De Groene Amsterdammer, 6 augustus 2014, Piet Gerbrandy:

Wat maakt deze poëzie zo goed? Janssen neemt risico door het gedicht zijn eigen bedding te laten zoeken, staat open voor ieder nieuw vergezicht dat zich voordoet en verbluft met absurde beelden, maar dat is nog geen recept voor sterke poëzie. Waar het om gaat, is dat de inzet hoog is. De dichter probeert wanhopig iets te vatten van de krankzinnige wereld waarin we terecht zijn gekomen en waarin we het met volstrekt ontoereikende middelen moeten zien te rooien

**********

5 sterren in Het Parool, 30 juli 2014, Dieuwertje Mertens:

‘ Positie tussen leven en dood. ‘ En daarmee heeft Janssen in haar poëtische zoektocht naar het ‘zijn’ haar ‘ik’ afgelegd op papier. Lezen en herlezen!’

**********